خانه مقدمه
مقدمه


موقعیت جغرافیایی (روستاهای دره نور)

 

روستای اوزکلا از توابع بخش بلده شهرستان نور استان مازندران می باشد . از سمت تهران بعد از گذشتن از شهرستان کرج ، در جاده چلوس و ۱۰ کیلومتر بعد از تونل معروف کندوان به دو راهی پل زنگوله می رسیم که آغاز روستاهای توابع بخش بلده می باشد .

از ابتداي اين جاده فرعي تا روستاي بلده ، روستاهاي دوناي بالا و پائين ، ايليكا ، كلاونگا ، كمربن ، پيل ، نسن ، كلاك بالا و پائين ، ميناك ، نته ، نيكنام ده ، يوش ( زادگاه نيما يوشيج ) ، ياسل ، بل ، كليك ، كمرود ، بردون ، سرآسب ، حطر ، يالرود و مرچ و بعد از بخش بلده روستاهاي زردكمر ، دويلات ، سادات محله ، چل رود ، مزيد ، ولاشيد ، ايل ، تاكر ، كلا ، نج ، ايوا ، فييول ، كرسي ، گزناسر ، توران كلا ، تيرستاق ، رزن و همچنين روستاي ورازن كه قبلا جزء منطقه كجور از توابع نوشهر بوده است ، قرار دارند .

چند كيلومتر بعد از روستاي نيكنام ده جاده اي فرعي در سمت راست وجود دارد كه آن را به روستاهاي اوز ، اوزكلا ، ناحيه ، پيچده ، انگه رود ، خجيركلا ، كام و بطاهركلا مي رساند .  

 

 

هیئت متوسلین به حضرت علی اکبر سلام الله علیه


 

 

 

مردم روستای اوزکلا مانند دیگر مردم مومن و دوستدار اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام از قدیم الایام جهت برپائی شعایر مذهبی و ارزشهای دینی خاصه زنده نگهداشتن نهضت عاشورا بسیار فعال بوده که اوج آن عزاداری سید الشهدا حضرت ابا عبداله الحسین علیه السلام به خصوص تاثیر دادن اهداف قیام امام در زندگی اشان و سپردن آن به نسلهای بعدی و تاکید بر ادامه راه امام حسین علیه السلام در مبارزه علیه ظلم و ستم بوده است . که به همین منظور اقدام به تشکیل هیئتی به نام هئیت جوانان اوزکلای نور متوسلین به حضرت علی اکبر سلام الله علیه در سال 1345 نمودند ، که از همان ابتدا این هیئت در تهران برگزار گردید و تاکنون ادامه دارد . این هیئت به صورت سیار و هر شنبه شبها تشکیل می گردد ، که علت انتخاب آن در آغاز هفته به این جهت است که کسانی که در پایان هفته به خصوص در تابستانها به روستا سفر می کنند ، بتوانند بعد از مراجعت در هیئت شرکت نمایند . در اواخر سال 1390 محلي در تهران جهت ساخت مكان ثابت هيئت با كمك اهالي روستا كه از قبل خريداري شده بود ، تكميل و مورد بهره برداري قرار گرفت .

 

نمای قديم و جديد روستا

 

این روستا در دامنه دو طرف دره یکی از کوه های منطقه ، رو به مشرق قرار دارد . خانه هائی که از قسمت بالا محله یعنی در ارتفاع حدود ۲۵۰ متری به سمت پائین محله امتداد دارند و بصورت پراکنده در زمینهای اطراف آن و کنار جاده گسترش یافته اند ، به طوری که یک سمت آن تا فاصله ۱ کیلومتر ادامه پیدا کرده و به روستای اوز رسیده است . البته بیشتر ساکنان روستا ، خاصه آنهائی که در قسمت صحرا خانه ساخته اند ، ییلاقی هستند و فقط تابستان در آن سکونت دارند .

کوه های بلند ، اطراف روستا را احاطه کرده اند و بیشتر زمینها به لحاظ قرار گرفتن در دامنه آن شیب دار هستند و مکانهای مسطح در آن بسیار کم است . رودخانه اصلی روستا از طرف روستای ناحیه جاری گشته و به سمت شمال ادامه می یابد . این رودخانه در فصل بهار بسیار پر آب و خروشان بوده و نمی توان از آن عبور کرد . در فصل زمستان نیز به جهت سرمای زیاد روی آن را یخ می پوشاند . در این رودخانه انواع موجودات آبزی مانند ماهی قزل آلای خال قرمز وجود دارد که به خاطر شکار غیر قانونی نسل آن در حال انقراض است . رودخانه کوچکتر دیگری که روبروی روستا قرار دارد ، از سمت روستای انگرود جریان یافته که به رودخانه اصلی روستا می ریزد . زمینهای روستائیان در دوطرف این دو رودخانه قرار گرفته که به وسیله آن سیراب می گردند .

در سالهای نه چندان دور جمعیت روستا زیاد بود ، اما با این که به برکت انقلاب اسلامی جاده و برق و آب و تلفن و امکانات دیگر به روستا آورده شده ، متاسفانه چند سالی است که افراد جوانتر به واسطه سختی کار و تامین نشدن هزینه زندگی امروزی ، روستا را برای امرا معاش و پیدا کردن کار در شهر ، ترک نموده اند . بنابراین با از دنیا رفتن افراد سالخورده ، جمعیت آن هر سال کمتر شده و به علت جایگزین نشدن آن ، خانه های بیشتری متروک می گردند . به طوری که در زمستان شاید تعداد آن به ۱۰ تا ۲۰ خانوار هم نرسد . روستاهای دیگر هم با این وضعیت روبرو هستند .

شغل روستائیان بیشتر کشاورزی ، باغداری و دامداری در حد رفع نیاز خودشان است .